390
ADMONITIO
habet
principia
sub
confusione
continetur,
ni¬
si
per
copulam
ternarij
ad
vnitatem
redierit,
vti
sunt
duo
in
carne
vna,
etc.
masculus
&
foe¬
mina,
sulphur
&
sal
in
vno
mercurio,
quod
in¬
fra.
Ergo
frustra
conaris
Eraste
Paracelsum
A¬
naxagora
tuo
reddere
magis
impium,
hoc
ar¬
gumento,
si
non
sophistico,
malè
tamen
&
ar¬
gutè
composito.
In
Mysterio
increato
(inquis)
crea¬
tas
à
Deo
res
omnes
asserit.
ergo
nihil
aliud
ipsi
est
crea¬
tio
quàm
separatio,
nam
Mysterium
ei
fuit
aliud
nil¬
quàm
Anaxagoricum
chaos.
Antea
tibi
responsum
est
chaoicam
confu¬
sionem
à
Paracelsi
mente
prorsum
alienam,
qui
vnionem
ac
pacem
in
creatione
per
monar¬
chiam,
&
non
confusionem,
aut
litem,
vel
dis¬
cordiam
siue
monomachiam,
quam
ab
illa
do¬
cet
excludendam
esse
per
adeptam
Philoso¬
phiam,
fatetur
ac
docet.
De
diuisione
autem,
non
aliter
quàm
ipse
Moyses,
sentit
Paracelsus,
quicquid
Eraste
som¬
nies,
aut
moliaris.
Est
quòd
&
hoc
tuum
absurdissimum
refu¬
temus
argumentum:
Etenim
(inquis)
terra
non
fuisset
inanis
&
vacua,
si
in
se
habuisset
actu
plantas
quas
protulit,
nec
tenebrae
fuissent
super
Abysso,
si
lux
a¬
ctu
permixta
fuisset.
Nihil
aliud
enim
sunt
tenebrae
quàm
priuatio
vel
absentia
lucis.
Doce
primùm
E¬
raste,
narrationem
Moysis,
in
Genesis
vno
pri¬
móve
die
factam,
intelligi
debere
de
mundo
visibili,