378.
ANDREAE
LIBAVII
D.
tiam
accessoriae,
dare:
Et
per
consequens
nec
quantum
de
eo
dant.
Nam
corrupta
substantia,
affectiones
non
restant.
Ita¬
que
in
illo
sale
non
potest
esse
vis
Rhabar¬
bari:
perinde
vt
nec
in
sale
venereo
Neo¬
paracelsi
vis
cupri.
At
illi
boni
viri
per
essatam
anatomiam
concludere
volebant
cuprum
esse
epar,
&
epar
epate
curari.
Ergo
ne
corrupta
essen¬
tia
nihilominus
id
ipsum
est
quod
fuit?
Quomodo
specificam
proprietatem
cupri
mihi
exhibebis,
cum
corruperis
eius
crasin,
&
tertiam
partem
substantiae
exhibeas?
An
non
per
istam
corruptionem
vnumquodque
redit
ad
elementum
ex
quo
factum
est?
Si
ad
elementum,
an
non
etiam
vires
eius
a¬
ta
misti
virtutem
non
posse
obtinere.
Mi¬
liquę
Nam
certum
est
educta
illa
elemen¬
stio
enim
periit;
nec
illa
virtus
ex
vno
fuit,
sed
ex
pluribus.
Sed
nec
suam
recuperat
integram
quam
ante
misturam
habebat.
Iam
enim
ea
labefactata
est
vi
contrario¬
rum
mistorum.
Dum
ergo
nobis
salem
ve¬
neris
dare
cupis,
quid
est
in
eo
de
venere?
Non
vis
misti,
nec
vis
prima.
An
ergo
scis
tu
quid
&
quantum
nobis
exhibe¬
as?
Sed
attende
aliud,
quo
tibi
omnia
tua
eripimus.
Axioma
hoc
tuum
est,
Paracelsicos
non
vti
nisi
essentiis
&
specificis
qualitatibus,
quas
Tertia
pars
essentiae
non
potest
esse
ese¬
sentia
inte¬
grae
separata
a
reliquis.
Et
Paracelsi¬
ci
[sic]
solent
so¬
lum
salem
ex¬
tractum
pro
assentia
ven¬
dere,
reli¬
quis
loco
fe¬
cum
habitis
vt
patet
in
coraliis
&c.