14
MORIENI
ROM.
Deo
&
hominibus
iudicatur.
Die
namque
quadam,
quum
in
suo
eremo
de
rebus
quàm¬
plurimis
tractaremus,
contigit
casu
quòd
mi¬
hi
diceret,
se
hoc
magisterium
posse
perficere.
Quo
audito,
cùm
in
sua
veritate
saepius
mihi
cognita
confisus,
tum
ex
hoc,
quòd
in
om¬
ni
anno
multa
auri
&
argenti
pondera,
vti
e¬
go
saepius
videram,
ad
Hierusalem
ciuitatem
transmittebat,
suo
sermone
certissimus
mecum
conferebam:
quòd
si
ego
in
conspectu
tuo
as¬
sisterem,
multis
me
ac
magnis
ditares
donis,
&
nunquam
à
tua
gratia
me
separares.
Tunc
rex
ait:
Quis
est
huiusmodi
sermo,
quem
tu
dicis?
aut
quae
mens
ignara
huc
vsque
te
ve¬
nire
persuasit?
Nescis
stultissime,
nescis
quot
&
quales
propter
huiusmodi
sermonem
à
me
interfecti
sunt?
Sed
&
si
ea
quae
tu
dicis
(quod
non
opinor)
vera
essent,
&
multis
tu
ditare¬
ris
donis,
&
nunquam
à
mea
gratia
à
modo
separareris.
Nam
si
vera
non
fuerint,
maximum,
scias
te
subire
tormentum.
Tunc
homo
ille
ait:
O
bone
rex
vtroque
tui
promisso
sum
pla¬
catus:
tu
tamen
meis
acquiescas
consilijs.
I¬
tem
rex
ait:
O
homo
de
qualitate
huiusmodi
viri
&
eius
habitu
mecum
pauca
conferas:
ve¬
nit
namque
ad
me
annis
praeteritis
vir
qui¬
dam,
qui,
vt
verum
tibi
confitear,
mihi
hoc
ma¬
gisterium
perfecit:
qui
cum
perfecisset,
rem
ef¬
fectam,
sed
non
eius
scientiam
mihi
dimisit,
&
clàm