DE
TRANSM.
METAL.
109
apparet
tantùm,
&
non
est,
&
quantum
dif¬
fert
homo
viuus
ab
eius
imagine
aut
pictura,
tantum
differt
opus
eorum
ab
opere
philo¬
sophico:
vnde
ista
permixtio
in
examine
ig¬
nis
non
perseuerat,
quamuis
sit
mineralis:
quia
natura
non
trahit
eam
à
digestione
pro¬
portionis,
nec
illa
ars
vehementer
decoxit
al¬
terando
permixtas
naturas:
quare
illud
aes
ad
superficiem
tantùm
&
non
intrinsecè
per¬
manens
apparet
esse
tinctum.
Quorum
so¬
phistarum
deceptorum
experientijs
non
est
adhaerendum:
quia
veritas
artis
naturalis
hoc
opus
sophisticum
inutile
confutat,
&
falsum
ostendit.
Et
si
instando
dicatur,
quòd
sicut
per
scoriarum
mercurij
purgationes
dictus
Arnaldus
sublimando
exiccauit
in
natura:
sic
etiam
(vt
dicis)
per
reuiuificationem
ipsum
re¬
humectauit,
&
reddidit
ipsum
mercurium
ca¬
lidum
&
humidum,
&
conformem
suo
cor¬
pori
in
natura.
Hoc
quidem
non
obstat,
mi
Doctor
reuerende,
nec
veritatem
artis
philo¬
sophicae
impugnat,
imò
magis
error
in
arte
naturali
apparet.
Nam,
vt
clarum
est,
Arnal¬
dus
docet,
si
sonum
verborum
spectes,
mer¬
curium
sic
exiccatum
per
aquam
feruentem,
in
quam
proijcitur,
reuiuificari,
&
dicit
effici
calidum
&
humidum,
cùm
primum
sublima¬
tus
esset
calidus
&
siccus.
Sed
quis
verè
phi¬