230
ROSARIVM
flammam
ab
eis
repellit.
Iubeo
autem
omnes
inuestigatores
huius
artis
in
principio
face¬
re
ignem
leuem,
donec
facta
sit
patientia
inter
aquam
&
ignem.
Et
postquam
videris
aquam
fixam
sine
ascensione
aliqua,
non
cures
qua
lis
sit
ignis,
sed
bonum
est
regere
cum
patientia,
donec
spiritus
&
corpus
vnum
fiant,
ita
quod
corporea
fiant
incorporea,
&
incorporea
cor¬
porea.
Ergo
aqua
est
illa
res
quę
dealbat,
&
rubere
facit:
Aqua
est
quę
occidit
&
viuifi¬
cat.
Aqua
est
quę
comburit
&
candidat.
Aqua
est,
quę
dissoluit
&
congelat.
Aqua
est
quę
pu¬
trescit
&
postea
facit
germinare
nouas,
&
di¬
uersas
res.
Vndè
fili
moneo
te,
quòd
totum
in¬
tentum
tuum
sit
in
decoctione
aquę,
&
ne
tae¬
deat
te,
si
vis
habere
fructum,
&
non
cures
de
alij
reb.
vanis
nisi
de
sola
aqua.
Coque
ipsam
paulatim
putrefaciendo,
donec
mutetur
de
colore
ad
colorem
perfectum.
Et
caue
quòd
in
principio
non
combures
suos
flores,
nec
suam
viriditatem:
&
noli
cito
perficere
opus
tuum.
Et
nota,
quòd
ianua
tua
bene
&
firmiter
sit
clau¬
sa,
vt
ille
qui
est
intus
euolare
non
possit,
&
deo
concedente,
ita
puenies
ad
effectum.
Natu¬
ra
facit
suam
operationem
paulatiuè:
ego
verò
volo
quod
tu
ita
facias,
imo
secundum
naturam
tua
sit
imaginatio.
Et
vide
secundum
naturam,
de
qua
regenerantur
corpora
in
viscerib.
ter¬
rę.
Et
hoc
imaginare
per
veram
imaginationem
&
non
fantasticam.
Et
vide
similiter
quo
calore
sit