DE
DESTILLAT.
SECTIO
I.
33
dicum,
praxi
&
scientia
celebrem,
Iacobum
Parmensem,
cum
nonagesimo
anno
propin¬
quus
esset,
id
se
eidem
stillatitio
liquori
refer¬
re
acceptum:
multosque
praeterea
alios
addu¬
cit,
&
ipsum
in
primis
Ioannem
Franciscum
Gonzagam,
primum
Mantuae
Marchionem,
qui
succis
hac
arte
eductis,
plurimum
auxilij
acceperint;
quod
ex
his
quae
inferiùs
dice¬
mus,
magis
costabit.
Neque
uerò
hoc
loco
prę¬
terierim
Thomae
Erasti,
medici
aetatis
nostrę
clarissimi
testimonium,
qui
libro
de
Metal¬
lis,
scribit,
hanc
destillandi
arte
non
modò
utilem,
sed
propè
necessariam
esse,
ut
sine
qua
longè
incommodiùs
uitam
acturi
simus:
equidem
(inquit)
uix
absoluta
est
ars
medica,
sine
de¬
stillatoria.
An
praestent
Destillata,
Decoctis,
Dilutisque.
Cap.
VI.
PATERE
autem
hinc
posse
puto,
an
Destil¬
latio,
macerationi,
seu
infusioni,
quam
Dilutum
è
Latinis
plerique,
Graeci
[GR]ἀπόέρεγμα[/GR]
appellant,
atque
item
Decoctioni
praestet.
Nam
ubi
penetrare,
calefacere,
tenuiora
reddere
medicamenta
uelimus,
nihil
destillatione
melius.
Vbi
laxare
corpora,
&
deiectionem
moliri
quaerimus,
omnibus
antecellit
mace¬
ratio,
seu
infusio,
quam
non
modò
Galenus
nouisse
uisus
est
8.
de
compos.
med.
secun¬
dum
loc.
cap.
10.
&
i.ad
Glauconem
11.
sed
ipso
etiam
Galeno
Medici
antiquiores,
Damocra¬
tesque
praesertim,
cuius
meminit
Galenus;
Id¬
circo
C