Phthisis
si¬
ue
tabes.
95
LIBER.
111.
Qui
suppurati
sputum
adhuc
biliosum
expuunt,
perniciose
habent,
siue
biliosum
illud
in
parte,
siue
simul
cum
pure
excernatur,
&
po¬
tissimum,
morbo
ad
septimum
rique
diem
pro¬
gresso.
Timor
autem
est
talia
spuentem,
14.
die
moriturum
esse,
nisi
aliquod
bonum
signum
ipsi
acciderit.
lib.
prog.
112.
Post
tuberculi
interni
rupturam,
exo¬
lutio,
vomitus,
&
animi
defectus
accidunt,
&
valdè
laedunt.
7.
aph.
113.
A
sanguinis
sputo,
puris
sputum
&
flu¬
xio.
postquam
autem
suppurati
sputum
retinent,
moriuntur.
ibid.
114.
A
puris
sputo
fluxus
&
phthisis,
post¬
quàm
verò
sputum
retinetur,
moriuntur.
ibid.
115.
Tabes
periculosissimae
sunt
a
ruptione
venatum
crassarum
in
pulmone,
&
à
defluxu
à
capite.
Coac.
praen.
116.
Quibus
in
pulmone
tubercula
fiunt,
pus
superiùs
educunt
ad
dies
40.
hos
verò
trans¬
gredientes,
plerumque
tabidi
fiunt.
sic
etiam
in
pleuritide
non
satis
tempestate
purgata
fit,
&
pereunt.
5.
aph.
&
Coac.
praen.
i17.
Quibus
autem
iam
tabefactis
sputum
inigne
grauem
nidorem
refert,
&
capilli
de
ca¬
pite
fluunt,
pereunt.
Coac.
praen.
&
5.
aph.
118.
Quibus
tabidis
in
mare
expuentibus,
pus
ad
fundum
considet,
breui
pereunt.
sit
au¬
tem
mare
in
vase
aeneo.
Coac.
praen.
119.
In
tabescentibus
sputa
suppressa,
men¬
tem
ad