QVINTVS.
96
tem
ad
nugas
garriendas
emouent.
his
vnica
spes
est
haemorrhoidem
apparere
posse.
ibid.
120.
Quibus
tabidis
alui
profluuia
accedunt,
post
capillorum
defluuium,
moriuntur.
ibid.
121.
De
tabescente,
quod
ad
sputum
tussim¬
que
attinet,
eadem
dico,
quae
de
pectore
suppura¬
tus
scripsi.
scilicet
quod
oportet
eum
qui
probè
li¬
berari
volet,
facilè
sputum
pertussim
reiicere,
&
id
esse
album,
&
aequale,
&
eiusdem
coloris,
&
ab
inflammatione
alienum.
Quod
verò
à
capite
de¬
fluit,
ad
nares
conuerti:
venter
autem
egerat
quotidie,
&
id
quod
egerit
sit
durum,
copia
pro
ratione
ciborum
ingestorum.
Hominem
verò
quàm
minimè
tenuem
esse
oportet.
pectus
au¬
tem
laudare
conuenit
quadrangulum
&
hirsutum,
&
os
ipsius
paruum
sit
&
robustè
carnosum.
Qui¬
cunque
enim
haec
omnia
habuerit,
maximè
su¬
perstes
erit.
qui
verò
nihil
horum
habuerit,
in¬
teritui
proximus
est,
2.
prorrh.
122.
Qui
ab
anno
decimooctauo
vsque
ad
trigesimum
quintum
tabe
corripiuntur,
diffici¬
liùs
aegrotant,
&
inter
tempora,
antumnus
tabi¬
dis
pessimus.
3.
aph.
&
Coac.
praen.
123.
Pruritus
in
corpore
tabido
post
aluum
suppressam,
mali.
Coac.
praen.
124.
In
habitibus
tabescentibus
cum
febre
fu¬
xiones
ad
gingiuas
&
dentes
comparentes,
malę.
ib.
125.
In
omnibus
thoracis
morbis
praecordi¬
orum
tumor
malus
est:
in
tabidis
verò
pessimus.
ib.
126.
Pustularum
eruptiones
velut
ferro
lan¬
cinatae,
habitus
tabem
planè
immedicabilem
si¬
gnificant.
ibid.