1015
748 DE SECRETIS
praestigiatorem refertissimum conuiuium hospi¬
tibus monstrare solitum, idque cùm libuit eua¬
nuisse discumbentibus omnib. fame & siti elusis.
Numam Pompilium etiam istiusmodi praestigijs
vsum legimus. Sed & doctissimum Pythagoram
id ridiculum aliquando factitasse, vt quae colli¬
buisset, sanguine perscriberet in speculo, quo ad
pleniluminis lunae orbem obuerso, stanti à tergo¬
res exaratas in disco lunae commonstrasse. Huc
spectat etiam quidquid de hominum transmu¬
tationibus legitur decantatum à poetis, traditum
ab historicis, & à nonnullis Christianis Theolo¬
gis, insuper à sacris literis adsertum. Sic appa¬
rent homines asini, vel equi, vel alia animalia, o¬
culis fascinatis, aut perturbato medio, idque arte
naturali. Nonnunquam etiam haec fiunt à bonis,
& malis spiritibus, seu ad bonorum preces ab ip¬
so Deo, sicut in sacris literis legimus de Helisaeo
propheta, obsesso ab exercitu regis vallantis Do¬
tham. Verùm puris & apertis à Deo oculis, ista
non possunt illudere: Sic mulier illa quae à vul¬
go iumentum iudicabatur. Hilarioni non iumen
rum, sed quod erat mulier videbatur. Ea igitur
quae hoc modo secundum apparentiam fiunt,
praestigia dicuntur: quae autem fiunt arte per¬
mutantium, aut transferentium, vt de Nabu¬
chodonosor: aut messibus ad alios agros tradu¬
ctis, de his diximus superius: Verùm de hac prae¬
stigiorum arte sic ait Iamblichus: Quae praesti¬
giati, seu fascinati imaginantur, praeter imagi¬
natiua, nullam habent actionis, & essentiae veri¬
tatem. Eiusmodi namque artificij finis est, non
facere simpliciter, sed vsque ad apparentiam ima¬
gina¬