770
DE
SECRETIS
quidem
libenter,
vt
animas
minus
impeditè
possideat,
eisque
dominetur.
Quae
verò
virgi¬
nes
arctius
occlusae
cohibentur,
nec
egredi
per¬
mittuntur,
quod
equidem
in
eiusmodi
calu
con¬
probare
nequeo:
vel
quae
in
designato
eo
loco
clementem
Dei
manum,
patrisque
virgam,
cum
vera
sui
abnegatione
fortiter
tolerare
cum
lobo¬
in
animum
induxerint,
mutuam
hic
praestent
in
suorum
cruciatuum
interuallis
operam,
se
mu¬
tuo
consolantes,
modumque
praescriptum,
quo¬
ad
fieri
potest,
obseruantes:
nec
ad
huiusmodi
spectaculum
admittantur
iuniores,
ne
territae
tormentorum
raritate,
&
vehementia,
quid
ma¬
li
contrahant,
cum
eis
auidè
admodum
insidie¬
tur
diabolus.
Cum
aliàs
ad
piam
puellam,
in
coenobio
obseratam,
literas
dedissem,
quibus
virginum
eo
in
loco
olim
incredibili
cruciamen¬
torum
genere
à
Daemonio
exercitarum,
histo¬
rias
mihi
cupiebam
describi,
ea
in
hanc
ferè
sen¬
tentiam
respondit:
Duas
adhuc
ex
illis
superesse
octogenarias
propemodum,
à
quibus
saepius
audi¬
uisset,
ne
magno
quidem
se
velle
graui
illa
ca¬
ruisse
calamitate,
ex
Dei
voluntate
nata,
quôd
inde
peculiare
gratiae
Diuinae
donum,
&
illu¬
minationem
se
consequutas
sensissent:
nec
se¬
cus
earum
testari
vitam.
Quid
Antonio
nocuit,
seueros
in
suis
ceruicibus
tulisse
magistros?
cui
eos
secundum
Dei
voluntatem
perpesso
in
ma¬
ius
cessit
lucrum,
&
gloram.
Scribebat
quo¬
que,
missos
eo
tempore
fuisse
vndecumque
viros
doctos,
qui
terrificorum
eorum
Symptomatum
Iaruas
contuiti,
eas
penitissimè
scrutarentur
amolirenturque:
sed
quo
in
eiusmodi
consilijs
confi¬