LIBER
XV.
819
&
agina.
Constat
igitur
D
C
vndecima
parte
maiorem
esse
A
D:
cumque
D
C
paulò
maior
sit
A
D,
&
grauior,
leuiorem
lima,
vel
terebra¬
tione
reddemus,
aut
lancem
leuiorem
adijcie¬
mus
ipsi
C
quàm
A,
adeò
vt
dum
lances
va¬
cuae
sunt
longitudinis
AC
tenuitatis
pensata
ratione
trutina
sub
agina
iaceat,
nullam
in
par¬
tem
libra
pendente:
cui
tamen
cùm
ex
parte
C
pondus
vnciarum
vndecim
adiunxerimus,
&
nota
duodecim
vnciarum
in
lance
A,
libra
aequilibrium
demonstrabit.
Cùm
ergo
nec
adul¬
terinae
sint
ponderum
notae,
nec
lancibus
vacu¬
is
libra
videatur
vitiosa,
fraus
mutatis
mercibus,
ac
notis
hinc
inde,
vt
notae
sint
in
C,
merces
in
A,
manifestè
deprehenditur.
Nam
C
latus
infra
descendet
duplici
causa,
&
quia
majus
lanci¬
suae
pondus
inest,
&
quia
G
D,
ipsa
D
A
longior
est,
Pondera
quomodo
duplo
celerius
sursum
tra¬
bantur,
&
cum
dimidio
funis.
Est
instrumentum
admiratione
dignum,
quod
tamen
parua
industria
fit.
Gabriel
Ara¬
tor
animaduertit
fieri
posse,
vt
pondera
duplo
celerius
sursum
traherentur,
quàm
solent
vul¬
gari
ratione,
hoc
modo.
Sit
aluitudo
A
B,
cu¬
ius
medium
D
&
funi
D
C
appensum
pon¬
dus
C.
Et
in
D
trochlea,
in
qua
funis
infe¬
rior
inclusa,
appensa
autem
trochleae
funis
in
A
cùm
igitur
trahetur,
cochlea
vsque
ad
E,
D
C
fiet
duplo
breuior
quantitate:
igitur
cùm
D
erit
in
A,
erit
G
etiam
in
A.
Hoc
autem
Ff
2