LIBER
XV.
825
Suetonius
autem
Tranquillus
in
libro
ludicrae
historiae,
neruos
ait
in
finibus
brumali
die
alios
digitis
pelli,
alios
sonare.
Hinc
quispiam
poterit
ignarus
soni
lyram
accommodare:
si
aequè
tensa
altera,
&
ad
harmoniam
ducta
requiescat,
alte¬
ram
manibus
intendendo,
&
relaxando,
&
pul¬
sando,
quousque
quiescentis
neruus
moueatur,
eiusdem
toni
signum:
sic
in
caeteris.
Idem.
Surdus
vt
Lyrae
audiat
sonum.
Si
verò
vis,
vt
Lyrae
surdus
audiat
sonum,
vel
manibus
aures
obde
ritè,
ne
sonum
audias,
tunc
capulum
lyrae,
vel
cytharae
mordicùs
prehendi¬
to,
pulset
eam
alter,
&
concinnum
in
cerebro
da¬
bit
sonum,
fortasse
suauiorem:
nec
solùm
capu¬
lum
dentibus
captans,
sed
longissimam
hastam,
quae
lyram
tangat,
&
per
eam
clarè
auditur
so¬
nus,
dicique
poterit
non
auditus
sensu,
sed
gustu
percipere.
Idem.
Lyrae
citbarae,
aliaque
instrumenta
vt
vento
pulsentur.
Remanet
hoc,
quod
haudquaquam
inamoenum
reor,
vt
Lyrae,
citharae,
aliaque
instrumenta
ven¬
to
pulsentur.
Hoc
sic
perficies.
Vbi
vasta
fuerit
ventorum
procella,
è
regione
aduersanti
accom¬
modabis
instrumenta,
vti
citharas,
tibias,
sam¬
bucas,
fistulasue:
adueniens
enim
ventus
impetu¬
ruit,
leuiter
pulsat,
&
hiantes
calamos
percur¬
rit:
vnde
ex
omnium
sonitu
vicinis
auribus
suauissimum
percipies
concentum,
&
lętaberis.
Idem.
Ff
5