22
MORIENI.
ROM.
melius:
Nunc
autem
bene
intelligo,
quapro¬
ter
ad
me
misisti:
indigebas
enim
me
multùm
&
idcircò
misisti.
Ego
autem
ad
te
gauden¬
ter
adueni,
vt
&
te
hoc
magisterium
edoceam,
&
quae
sit
mira
Dei
virtus,
manifestè
demon¬
strem.
Timorem
autem,
de
quo
paulò
antè
di¬
cebas,
non
timeo,
nec
de
te
hactenus
despero.
Omnis
enim
qui
timuerit,
in
veritate
non
est
perfectus.
Et
maximè
sapientem
timere
ali¬
quid
non
decet.
Nam
si
timuerit,
citò
despe¬
rabit.
Quòd
si
desperauerit,
eius
animus
vacil¬
labit:
nec
vllatenus
suae
intentionis
conseque¬
tur
effectum.
Et
quoniam
iam
nunc
intelli¬
go
te
me
minimo
amore
amplecti,
videoque
tè
multum
in
tua
inquisitione
seuerum
mori¬
bus
esse,
&
actu
pium,
&
patientem,
non
de¬
cet
me
diutius
hoc
magisterium
tibi
recon¬
dere,
vel
celare.
Iam
nunc
ad
tuum
proposi¬
tum,
&
tuam
longam
inquisitionem
facilius
omnium
peruenisti.
Sit
nomen
Domini
per
secula
seculorum
benedictum.
Ad
haec
er¬
go
subrisit
rex,
&
ait:
Nunc
verò
scio
quòd
o¬
mni
homini
praestat
Deus
patientiam
crude¬
liter
confunditur:
Festinatio
enim
ex
parte
diaboli
est.
Ego
autem
sum
nepos
Machoya,
&
filius
regis
Gezid.
Et
non
est
aliqua
forti¬
tudo,
nisi
cum
summo
Deo
qui
vnus
est
al¬
tissimus.
Dixit
autem
Morienus:
O
bone
rex,
Deus
ad
melius
te
conuertat,
Esto
modò
ad
iu¬