105
THEOPHRASTVS
uentuti,
&
alteram
senectuti
conueni¬
re:
sicuti
postmodum
in
Elleboro
de¬
clarabimus.
Maximum
certè
penes
me¬
dicos
hoc
delirium
taxandum
est,
qui
vix
tantum
sapientiae
consequuti
sunt
hactenus,
vt
iudicasse
potuissent,
aliud
esse
de
iuuene,
longeque
diuersum
de
se¬
ne
sentiendum,
tum
quod
natura
dupli¬
cem
pharmaceuticen
instituit.
Praeter
eius
ordinem
itaque
foret,
si
iuuenis
eò
quod
seni
conuenit
vteretur,
&
e
con¬
tra.
Ad
eorum
declarationem
exem¬
plo
fit
Luna,
quae
singulis
renouata
men¬
sibus,
crescit
a
sua
iuuentute
vsque
ad
aetatis
suae
medietatem:
illa
plenilunium
vulgo
dicitur,
in
quo
iuuenta
cessat
a¬
scendere,
descendereque
senectus
inci¬
pit
vsque
ad
finem
aetatis
illius.
Quod
iam
de
Luna
dictum
est,
non
secus
de
hominis
aetate,
cuius
illa
iuuentutem,
&
senectutem
praefigurat,
intelligi
de¬
bet.
Eadem
enim
inter
ascensum,
&
de¬
scensum,
quae
inter
iuuentutem
&
sene¬
ctutem
est
differentia.
Quiuis
ergo
me¬
dicus
Lunę
naturam
&
proprietates
e¬
xactissimè
prius
intelligere,
demum
ho¬
minis
aetatem,
vt
est,
ex
ea
cognoscere
debe¬