153
Exclama¬
tio.
Solutio
di prorsus non potest. Vnum sunt omnia. Ne
aberres uocum allegoriis, nec decipiatis in re¬
rum compositionibus. si uerò audisti philo¬
sophum dicentem. VNVM SVNT OM¬
NIA, PER QVOD OMNIA. expende ser¬
monis uim, & considera sententię profundi¬
tatem. Vnum sunt omnia, per quod omnia.
Quid uobis, & multarum rerum syluae, cùm
ut sitres naturalis? vna natura, quae om¬
nia uincat? cùm unum sit naturale uerum?
cùm unum sit occultum, ac latitans; atque
una natura intrinsecus occultamquę leniter,
ac blandè pręparata, & educta omnia uincit?
cùm unas sit natura, & omnia superet? Natu¬
ra enim naturam oblectat; & natura naturam
uingit, & natura naturam retinet, non alia, at¬
que alia natura, sed una, atque eadem ex se
ipsa per regimen spirabilis facta, & naturas
informans, delectans, seque per corpora insi¬
nuans ac permanens. Exiunitate enim inci¬
pit; & in unitatem rei quęsitę consumationem
terminat. sic animo cogita acùm enim multa
sint, una dicitur simul, & diuinissima aqua,
na natura vincente omnia, non specie, sed ar¬
te cum rationali scientia multos latente. O
ars cùm rationali scientia coniuncta, quę mul¬
tis lates. O naturae coelestes naturarum creatri¬
ces. His uerbis incorpoream naturam innuit.
Rursus ad propositum accedit. Nisi enim ma¬
teriam