724
DI
SECRETIS
modo
miraculoso,
à
prima
nimirum
causa,
quae
cùm
perfectè
hona
esset,
primos
ita
paren¬
tes
fecit,
vt
finem
suum
adeoque
sibi
destina¬
tam
foelicitatem
consequerentur.
Vnde
igi¬
tur
hoc
malum
cui
obnoxij
sumus
in
nos
ir¬
repsit?
Miseria
nobis,
imperfectio,
&
mali
cu¬
iuslibet,
peccatique
fomes
connascitur.
A
no¬
stris
ergo
parentibus,
malum
hoc
haereditaria
sorte
nanciscimur.
Cùm
itaque
miseri
simus
al¬
terius
vitio:
par
est
vt
(siquidem
aliqua
salutis
ratio
suppetat)
alterius
merito
bonum
amis¬
sum
recuperemus,
cùm
ex
nobis
ipsis
Diuinae
lustitiae
satisfieri
non
possit.
Sed
quis
ille
erit
qui
tantum
promereatur?
Num
Plato?
Num
Ari¬
stoteles?
Num
Diua
Maria?
Num
Diuus
Pe¬
trus,
aut
alius
ex
Sanctis
quispiam?
Vt
Deo
sa¬
tisfaciat,
oportet
poenam
luere
sufficientem,
&
perfectam
offerri
obedientiam.
At
si
dicas
Pla¬
tonis
meritum
nostram
esse
iustitiam,
Platonem
oportuit
vt
Diuino
iudicio
faceret
satis,
pro
su¬
is
ipsius
peccatis
aeternas
luere
poenas,
&
ni¬
hilominus
esse
Deo
perfectè
obtemperantem:
Id
si
potuit,
(quod
falsissimum
est)
pro
se
so¬
lum
modo
satisfecit,
nec
nobis
quicquam
fuit
promeritus.
Eadem
est
aliorum
ratio,
quicun¬
que
à
peccatoribus
progeniti,
huiusce
mali
fo¬
mitem
contraxerunt.
Caeterùm
quod
malum
hoc
in
omnibus
omnium
gentium
familijs
ani¬
maduertatur,
rationi
consentaneum
est,
huius¬
ce
mali
scaturiginem
ad
primos
referendam
es¬
se
parentes:
In
nullo
igitur
homine
nostra
no¬
bis
quaerenda
est
iustitia:
Talis
enim
sponsor,
aut
intercessor
requiritur,
qui
Deum
nunquam
of¬
fende¬