LIBER
XV.
725
fenderit,
atque
adeo
in
maledictione
natus
non
sit,
vt
sunt
omnes,
quos
haec
naturalis
homi¬
num
procreatio
suscitauit.
Nam
si
quis
vel
leuis¬
simè
peccauerit,
vel
fuerit
haereditate
natalitia
reprobus,
pro
se
ipso
nequaquam
satisfacere
poterit,
multò
minus
alijs
boni
quidpiam
pro¬
merebitur.
Ecquid
igitur,
an
in
Angelis,
aut
daemonibus,
nostrae
salutis
aditum
quaeremus?
Incerti
sumus:
Nam
nec
eius
rei
ratio
suppe¬
tit,
nec
authoritas.
Philosophatum
satis
est:
Cum
ratione
salutis
via
nequeat
inuestigari,
desperandum
est,
aut
aliò
mens
conuertenda
est,
vt
ex
auditu
&
credendo
consequamur,
quod
intelligendo
non
possumus.
Iudaeis
à
pri¬
mo
statim
primorum
parentum
lapsu
futurus
redemptor
Messias
ille
exoptatissimus
promis¬
sus
est,
qui
totius
mundi
peccata
sufferret.
Hic
homo
natus
est,
&
sua
passione
perfectaque
o¬
bedientia
seuero
Dei
iudicio
nostro
nomine
sa¬
tisfecit.
Verùm
si
homo
fuit
(inquies)
eidem
fuit,
cui
nos,
obnoxius
condemnationi,
sicque
nec
perfectè
Deo
obtemperare
potuit,
sibique
non
alij
cuiquam
passus
est.
Mysterium
hic
animaduerte:
Noster
hic
Messias
non
est
ex
naturali
hominum
serie:
Sic
enim
peccato¬
rem
nasci
oportuisset:
Sed
eum
Deus
extra¬
ordinario
modo
suscitauit.
Nam
non
ex
viri
&
mulieris
copula
natus
est
noster
redemptor,
qui
modus
est
haereditariae
propagationis:
Sed
ex
Maria
virgine
sacrosancto
Diuinae
maiestatis
lumine
(quem
Sanctum
spiritum
vocamus)
illustrata
conceptus
est,
quo
fit
vt
is
homo;
De¬
usque
sit,
matris
nimirum
Mariae
virginis
filius,
Z
3