LIBER
XV.
767
bylonis
esse
fugiendum?
Quod
praeceptum
Pro¬
pheticum
ita
spiritualiter
intelligitur,
vt
de
huius
speculi
ciuitate,
quae
profectò
&
Angelorum,
&
hominum
societas
impiorum
est,
fidei
passibus,
quae
per
dilectionem
operatur,
in
Deum
viuum
profi¬
ciendo
fugiamus.
Quanto
quippe
in
haec
ima
po¬
testatem
Daemonum
maiorem
videmus,
tanto
te¬
nacius
mediatori
est
inhaerendum,
per
quem
de
imis
ad
summa
conscendimus.
Hactenus
ille.
Cy¬
prianus
ad
Fortunatum,
de
exhortatione
mar¬
tyrij:
Aduersarius,
inquit,
vetus
est,
&
hostis
anti¬
quus,
cum
quo
praelium
gerimus.
Sex
mille
an¬
norum
plenè
complentur,
ex
quo
hominem
dia¬
bolus
impugnat.
Omnia
iam
genera
tentandi,
&
artes
atque
insidias
deijciendi
vsu
ipso
vetustatis
edidicit.
Si
imparatum
Christi
militem
inuenerit
si
rudem,
si
non
solicitum,
ac
toto
corde
vigilan¬
tem.
circumuenit
nescium,
fallit
incautum,
decipit
imperitum.
Si
quis
verò
Dominica
praecepta
cu¬
stodiens,
&
fortiter
Christo
adhaerens,
contra
eum
steterit,
vincatur
nececesse
est:
quia
Chri¬
stus,
quem
confitetur,
inuictus
est.
Huic
funda¬
mento
firmiter
insistentes
tantum
abest,
vt
vn¬
quam
ratione,
Satanae
artibus,
siue
astutijs
à
vera
in
Deum
viuentem
fiducia
dimoueri
possint,
vt
etiam
varijs,
ac
multiplicibus
illius
conatibus,
&
insuitibus
impetiti,
exercitati,
ac
velut
aurum
in
fornace
examinati,
indies
seipsis
sanctiores,
iu¬
stioresque
euadant.
Quare
Daemonibus
imbecil¬
litatem
in
eos,
quos
Diuina
non
destituisset
gra¬
tia,
exprobrare
solet
D.
Antonius,
in
assiduis
suis
aduersus
illos
luctis:
&
eos
expauescere
verè
credentes,
asserit
Petrus
apud
Clementem.
Item