632
DE
ARTE
men.
Cum
quaelibet
res
tantum
sibi,
vt
ita
dixerim,
Dei
vendicet,
quantum
capax
est
lu¬
minis.
Et
cum
nihil
sit
oculatius
sole,
multi
ex
Platonicis
Orpheum
in
hoc
potissimùm
imitati,
Solem,
mundi
oculum
nominarunt.
Quoniam
in
eo
tanquam
in
quodam
luci¬
dissimo
speculo
cuncta
viserentur,
atque
se¬
se
ostenderent.
Huic
Heraclitus
cuncta
di¬
cit
notescere.
si
solem
è
mundo
sustuleris.
Quid
est
nostrum
corpusculum,
si
desit
ani¬
ma?
Nulla
ibi
contrectatur
vena
pulsatilis,
sentiendum
nullum
inest
iudicium.
Nullus
in
eo
vitalis
halitus,
aut
vlla
spiratio.
Quare
etiam
nonnullis
visum
est
solem
cor
coeli
nun¬
cupare.
Quoniam
sicut
in
corde
viuus
extat
fons
sanguinis,
caetera
humani
corporis
men¬
bra
humefaciens
&
irrigans,
motumque
vi¬
talem
infundens:
sic
in
sole
videtur
esse
om¬
nium
rerum
tum
inferiorum,
tum
superio¬
rum
vegetatio
&
conseruatio:
Quoniam
vi¬
tam
&
calorem
inferioribus
quodammodo
inspirat
lumine
suo.
Est
autem
lumen
actus
quidam
simplex,
cuncta
ad
se
viuifico
calo¬
re
conuertens,
cuncta
permeans
entia.
quali¬
tates
eorum
virtutesque
ducens
per
omnia
ac
tenebras
caliginesque
dispergens.
Quare
in
medio
considet
Phoebus
aurea
coma
ful¬
gente,
tanquam
Rex
&
Imperator
mundi
sce¬
ptrum,
&
gubernaculum
tenens:
cui
omnes
coelestium
inesse
virtutes,
non
solum
Iambli¬
chus,