634
DE
ARTE
proximum
ei.
Est
ergo
natura
ignis
quidem
inuisibilis,
à
quo
Zoroaster
cuncta
esse
geni¬
ta
docuit:
cui
Heraclitus
Ephesius
astipula¬
ri
videtur.
Nónne
spiritùs
Domini,
qui
est
amor
igneus,
quum
ferebatur
super
aquas,
edidit
eisdem
igneum
quendam
vigorem,
quum
nihil
sine
calore
generari
possit?
Inspi¬
rauit
Deus
rebus
creatis,
quum
diceretur
in
mundi
genitura,
Crescite
&
multipli
camini,
quandam
germinationem,
hoc
est,
viridita¬
tem,
qua
sese
cunctae
res
multiplicarent.
Vn¬
de
quidam
profundiùs
speculantes,
omnes
res
dicebant
esse
virides,
quum
esse
viride
crescere
dicatur,
ac
coalescere,
eamque
viri¬
ditatem
Naturam
vocitabant.
Sed
Aristote¬
les
inquit,
Ignorato
motu
ignorari
naturam,
quum
modo
sit
volatilis
&
in
continuo
mo¬
tu
generationis,
augmentationis,
alteratio¬
nisque,
quae
tandem
in
extrema
mundi
cal¬
ce
stabilis
erit,
atque
fixa.
Quoniam
tunc
eam
generandi
virtutem
potentiamque
Deus
à
re¬
bus
auferet,
&
in
reconditissimo
suae
omni¬
potentiae
thesauro
vbi
ab
aeterno
erat,
collo¬
cabit.
Hanc
ergo
generandi
virtutem
rerum¬
que
conseruationem
Animam
mundi
voca¬
re
libuit:
non
quòd
mundus
sit
animal,
vt
Platonicae
rationes,
&
etiam
astrologorum
Arabum,
Aegyptiorum,
Chaldaeorumque
te¬
stimonia
comprobare
videntur.
Posuerunt
etenim
Philosophi
mundum
esse
animal
coe¬
losque