646
DE
ARTE
ad
praxim
conuertere,
vbi
quenque
philoso¬
phiae
deditum
imprimis
monitum
velim,
omnia
genera
salium,
aluminum,
&
aliarum
multarum
&
peregrinarum
rerum
vana
esse,
nec
aliquid
mo¬
menti
aut
efficaciae
prę
se
ferre.
Similiter
cun¬
ctas
vulgares
solutiones,;
sublimationesque
communes,
esse
labores
adulteros,
&
nihil
ad
veram
&
naturalem
Philosophorum
scientiam
perti¬
nere.
Quare
eos
homines
circumforaneos
ef¬
fugiendos
censeo,
qui
totum
fermè
inundum
suis
dealbationibus
aut
rubefactionib.
deceperunt,
in
quibus
nulla
philosophiae
vena
calet,
quique
potius
pseudophilosophi
sunt
iudicandi,
cum
apud
Philosophos:
nihil
veritate
sit
anti¬
quius:
nihil
turpius
falsitate
atque
deceptio¬
ne.
Quò
fit,
vt
pauciores
sint
Philosophi,
quam
forsan
credidisti.
Nunc
in
praxim
descenda¬
mus,
quam
in
duo
partiemur
opera.
In
primo
erit
mentio
de
solutione
prima,
&
separatio¬
ne
distillationeque.
In
secundò
agemus
de
con¬
iunctione
&
fixione,
vbi
de
augmentatione
secretissima
habèbitur
consideratio,
quam
in
nullo
libro
mundi
inuenies.
Sed
hic
in
vni¬
uersali
gradus
opis
lubet
interferre.
Primò
etenim
componimus,
compositum
putrefacimus,
putrefactum
soluimus,
solutum
diuidimus,
diui¬
sum
mundamus,
imundatum
vnimus,
&
sic
com¬
pletur
opus.
De
his
verò
particulati
nostra
laborabit
oratio.
Arbitrantur
autem
Philosophi,
in
lapidibus
praxi
minus
quam
12.
partem
Mercurius
acci¬
pi
de¬