DE
TRANSM.
METAL.
9
9
super
stramentum,
quod
ibi
fuerat
appositum,
consedi.
Erat
vir
iam
multum
aetate
decrepi¬
tus,
sed
adhuc
vultu
strenuus,
&
facie
&
sta¬
tura
corporis
decorus.
Nam
&
eius
vultus
omnia
quae
in
illius
mente
latebant,
se
dili¬
genter
intuentibus
indicabat.
Postquam
au¬
tem
confabulati
sumus,
quaesiuit
ille,
quo
no¬
mine
nuncuparer,
&
vnde
essem
oriundus,
&
quae
meae
viae
causa
extitisset.
At
ego
respon¬
di
&
illi
dixi:
Ego
Morienus
vocor,
natione
Romanus,
quem
videlicet
tui
nominis
&
sci¬
entiae
fama,
de
parentibus
&
patria
discéde¬
re
coegit.
At
ille
subiunxit:
Quae
nam
est
si¬
des
tua,
aut
cuius
deorum
cultor
existis?
At
ego
respondi:
Fidem
meam
Christianam
pro¬
fiteor
nam
Christi
sum
cultor,
&
illum
deum
trinum
&
vnum
adoro.
Postea
dixit
Adfar:
Bonum
est
autem
te
me
quaesiuisse,
&
adhuc
me
homine
mundano
septum
inuenisse.
Pro¬
palabo
namque
tibi
totius
diuinitatis
secre¬
ta,
quae
ferè
omnibus
hactenus
detegere
re¬
cusaui.
Tu
verò
mihi
totis
mentis
tuae
viri¬
bus
intentus
adesto:
nam
&
ego
te
faciam
to¬
tius
meae
disciplinae
filium.
His
igitur
altrin¬
secus
dictis,
nimio
gaudio
sum
gauisus.
Quid
plura?
Longum
esset
nobis
in
huius
operis
institutis
singula
de
quibus
ad
inuicem
tra¬
ctauimus,
enumerare
&
dicere.
Remansi
tan¬
dem
cum
illo,
&
me
illi
in
tantum
amabilem
aa
5