64
BERNAR.
TREV.
tur,
&
non
ab
arte,
sed
arte
coniungitur
&
per¬
miscetur:
nihil
tamen
ei
abstrahendo,
nihil¬
que
addendo,
si
eadem
species
nouitate
ge¬
neris
debeat
procreari:
sic
manente
&
stante
eadem
materia,
subsequitur
eadem
forma,
&
non
aliter.
Quare
egregie
Doctor,
falsa
&
va¬
na
est
omnis
doctrina,
quae
alterat
mercurium,
qui
sperma
est,
ante
coniunctionem
metalli¬
carum
specierum
cùm
ipso.
Si
enim
exicca¬
tus
fuerit,
non
dissoluit.
Quid
igitur
faciet
in
dissoluendis
speciebus?
Nam
si
calefactus
fuerit
praeter
digestionem
naturalem,
non
ef¬
ficiet
nec
generabit
calorem
veluti
febrilem
in
mineralibus
speciebus,
&
impertinenter
de
frigido
calidum,
&
de
passiuo
faciet
actiuum:
vnde
error
in
corrigibilis
erit
et
vanum
opus.
Exempli
causa:
fatui
ex
minoribus
minerali¬
bus
faciunt
&
extrahunt
aquas
corrosiuas,
in
quas
proijciunt
species
metallorum,
&
eas
cor¬
rodunt.
Putant
enim
propterea
illas
solutas
esse
solutione
naturali,
quae
quidem
solutio
requirit
permanentiam
simul,
scilicet
soluen¬
tis
&
soluti,
vt
ex
vtroque,
nempe
masculino
&
foeminino
semine
noua
species
resultet.
Amen
dico
tibi,
quòd
nulla
aqua
naturali
re¬
ductione
speciem
metallicam
dissoluit,
nisi
illa
quae
permanet
eis
in
materia
&
forma,
&
quam
metalla
ipsa
soluta
possunt
recongela¬
te.
Quod
in
aquis
fortibus
non
contingit,
sed
potius