DE
TRANSM.
METAL.
65
potius
est
deturpatio
compositi,
vtpote,
cor¬
poris
dissoluendi.
Nec
corporib.
pertinet
a¬
qua
in
solutionibus,
quae
eis
in
congelationi¬
bus
non
permanet,
&
tandem
mercurius
est
huiuscemodi,
&
non
aquae
fortes,
seu
quam
fatui
existimant,
aquam
mercurialem
limpi¬
dam
&
diaphanam.
Si
enim
diuiserint
seu
ob¬
struxerint
homogeneitatem
mercurij,
quo¬
modo
stabit
&
conseruabitur
proportio
pri¬
ma
seminis
foeminei?
Quia
mercurius
non
su¬
scipit
congelationem
cum
corpore
dissoluto,
nec
resurget
species
in
administratione
artis
in
posterum,
imò
quid
aliud
sordidum
&
in¬
vtile.
Sic
tamen
soluere
se
putant,
in
natura
errantes;
sed
non
soluunt.
Quia
aquis
fortibus
abstractis,
corpus
vt
prius
liquefit,
nec
aqua
illa
erit
ei
permanens,
nec
substat
illi
corpo¬
ri
pro
humido
radicali.
Corpora
quidem
cor¬
roduntur,
sed
non
soluuntur,
&
quantò
ma¬
gis
corroduntur,
tantò
magis
à
metallica
spe¬
cie
alienantur.
Quare
huiuscemodi
solutio¬
nes
non
sunt
fundamentum
artis
transmuta¬
toriae,
sed
potius
imposturae
alchymistarum
sophisticorum,
qui
putant
in
his
hanc
artem
sacram
latere.
Dicunt
quidem
se
solutiones.
facere,
sed
perfectas
species
metallicas
non
ef¬
ficient:
quia
naturaliter
non
manent
sub
pro¬
portione
vel
specie
prima,
quam
mercurius
aqua
in
speciebus
inetallicis
permittit.
Cor¬
ee