66
BERNAR.
TREV.
rumpitur
enim
mercurius
cum
eis
alteratius
&
non
dissipatiuè.
Quia
dissoluta
corpora
in
eo,
nunquam
ab
eo
separabuntur,
sicut
ab
aquis
fortibus
vel
caeteris
corrosiuis,
&
spe¬
cies
speciem
induit
atque
occultat
habens
il¬
lam
latenter
&
perfectè:
veluti
sol
&
luna
in
eo
dissoluta
occultè
retinentur.
Nam
natura
illorum
abscondita
est
in
mercurio
vsque
ad
sui
reinspissationem,
cuius
ipsa
latentia
erunt
causa
cum
lateant
in
ipso:
&
sicut
mercurius
dissoluit
ea,
&
abscondit
in
ventre
suo,
sic
&
ip¬
sa
congelant
eum:
&
quod
fuit
durum
fit
molle,
&
quod
molle
durum,
specie
tamen
perma¬
nente:
quae
specie
sunt
metalla
&
argentum
viuum.
Qui
ergo
sic
dissoluit,
potius
conge¬
lat,
&
species
corruptae
coniunctae
pristinam
formam
recipiunt
artis
decoctione.
Quam¬
uis
hęc
dissolutio
diuersos
faciat
apparere
co¬
lores,
propterea
quòd
species
remanent
vel¬
ut
mortuę:
proportione
tamen
intrinseca
ma¬
nente
&
integra.
Vnde
Dominus
in
Euange¬
lio
si
militudinariè
loquitur
de
Vegetabili¬
bus:
Nisi
(inquit)
granum
frumenti
cadens
in
terram
mortuum
fuerit,
ipsum
solum
manet:
si
autem
mortuum
fuerit,
multum
fructum
ad¬
fert.
Ista
igitur
alteratiua
corruptio
formas
abscondit,
naturas
absoluit,
proportiones
cu¬
stodit,
&
colores
alterat
ab
initio
ad
finem.
Quia
incipiente
aqua
cooperire
terram,
in¬
cipit